Badania kliniczne

Każde koślawe ustawienie pięt powinno być leczone.

Pierwszym korokiem do odbudowy i utrzymania zdrowej statyki stopy jest trójwymiarowa konstrukcja stopy i funkcjonalnie czynne sklepienie przodostopia. (Larsen Ch. 1998)

Nieleczona stopa koślawa prowadzi do:

• stopy koślawej z licznymi działającymi przyśrodkowo siłami,
• stopy płasko-koślawej lub koślawej wydrążonej,
• stopy poprzecznie płaskiej z lub bez koślawości palucha, oraz z lub bez palców młoteczkowatych.

Jak leczyć stopy płasko-koślawe lub koślawo wydrążone?

A poprzez odpowiednie obuwie profilaktyczne Memo,

B indywidualnie dobrane wkładki korekcyjne,

C indywidualnie dobrany zestaw ćwiczeń systematycznie wykonywany.

Skuteczność leczenia terapeutycznego za pomocą A, B i C oraz A i C.
Badania własne - Słonka K., Klekot-Hyla L.

Badaniami objęto 2 grupy dzieci z koślawo ustawioną piętą w wieku od 3 do 8 lat. Eksperyment badawczy przeprowadzono w województwie opolskim, większość dzieci była mieszkańcami miasta Opola.
Grupa Eksperymentalna - złożona z 30 dzieci, którym zaproponowano kompleksowe leczenie za pomocą zmodyfikowanych butów MEMO oraz indywidualnie dobranych wkładek korekcyjnych. Każde dziecko miało indywidualnie dobrany zestaw ćwiczeń, uwzględniający sprawność motoryczną oraz występujące zaburzenia mięśniowe. Kontrola półrocznego procesu korekcyjnego odbywała się systematycznie co 2 miesiące. Podczas kontroli sprawdzano postępy dziecka i modyfikowano ćwiczenia.
Grupa Kontrolna - złożona z 30 dzieci, które po zaopatrzeniu w buty dostały zestawy ćwiczeń do wykonywania w domu. U tych dzieci wykonano 2 badania na początku projektu i po 6 miesiącach.

Grupa Eksperymentalna
Skuteczność leczenia za pomocą A, B i C

Grupa Kontrolna
Skuteczność leczenia za pomocą A i C

Wyniki:

• Statystycznie istotny wzrost wysklepienia podłużnego w staniu obunóż w grupie eksperymentalnej jak i kontrolnej.
• Statystycznie istotny wzrost wysklepienia podłużnego w staniu jednonóż tylko w grupie eksperymentalnej.
• Poprawa równowagi i wydłużenie czasu samodzielnego stania jednonóż w obu grupach badawczych.
• Statystycznie istotny wzrost siły mięśni pośladkowych i brzucha w grupie eksperymentalnej.
• Normalizacja obciążania stóp w staniu obunóż i jednonóż w grupie eksperymentalnej.

Kompleksowy program profilaktyki przyniósł po 6 miesiącach istotną poprawę obciążania stóp i normalizację przebiegu osi zarówno w staniu jednonóż jak i obunóż. Systematyczna kontrola stóp była stymulatorem dla rodziców do wykonywania z dzieckiem ćwiczeń i bieżącej obserwacji zmian w stopach jak i sylwetce. Stabilizacja stopy w bucie z usztywnioną od strony przyśrodkowej cholewką oraz indywidualnie dobrane wkładki stworzyły korzystne z punktu biomechanicznego warunki do obciążania stopy, szczególnie w staniu jednonóż. Zastosowane ćwiczenia uczące dzieci prawidłowego obciążania i wzmacniające mięśnie posturalne oraz stabilizatory długie stopy, miały pozytywny wpływ na kształtującą się stopę.